سیاست کرواسی
سیاست کرواسی توسط یک چارچوب جمهوری دموکراتیک پارلمانی تعریف میشود که در آن نخست وزیر کرواسی رئیس دولت در یک سیستم چند حزبی است.
قدرت اجرایی توسط دولت و رئیس جمهور کرواسی اعمال میشود. قدرت قانونگذاری به پارلمان کرواسی واگذار میشود (کروات: Sabor). قوه قضائیه مستقل از مجریه و مقننه است
پارلمان کرواسی و دولت
مجلس یک نهاد قانون گذاری تک مجلسی است. تعداد نمایندگان سابور (نمایندگان مجلس) از ۱۰۰ تا ۱۶۰ نفر است؛ آنها با رای مردمی برای خدمت در دورههای چهار ساله انتخاب میشوند.
دولت (کرواسی: Vlada)، قدرت اصلی اجرایی کرواسی، توسط نخست وزیر، که دارای چهار معاون نخست وزیر که همچنین به عنوان وزرای دولت خدمت میکنند، رهبری میشود. بیست وزیر مسئول فعالیتهای خاصی هستند.
قوه مجریه مسئول پیشنهاد قانون و بودجه، اجرای قوانین و هدایت سیاستهای خارجی و داخلی است.
رئیس جمهور و قوه قضائیه
رئیس جمهور کرواسی (Croatian: Predsjednik/ica Republike) رئیس دولت و فرمانده کل نیروهای مسلح کرواسی است و به طور مستقیم برای خدمت در یک دوره پنج ساله انتخاب میشود.
کرواسی دارای یک سیستم قضایی مستقل و سه لایه است که توسط قانون اساسی کرواسی و قوانین ملی که توسط سابور تصویب شده است، اداره میشود.
- دیوان عالی کشور (کرواتی: Vrhovni sud) بالاترین دادگاه تجدید نظر در کرواسی است، در حالی که دادگاههای شهرداری و شهرستان دادگاههای صلاحیت عمومی هستند.
دادگاههای تخصصی دیگر در کرواسی، دادگاههای تجاری و دادگاه عالی تجاری، دادگاههای جنایی و دادگاه عالی جرایم، دادگاههای اداری و دادگاه عالی اداری وجود دارد.
دادگاه قانون اساسی کرواسی (Croatian: Ustavni sud) دادگاهی است که در درجه اول با قانون اساسی سروکار دارد. مرجع اصلی آن این است که حکم کند آیا قوانینی که به چالش کشیده میشوند در واقع غیر قانون اساسی هستند، یعنی آیا با حقوق و آزادیهای مشروطه ایجاد شده در تضاد هستند.
دفتر دادستان ایالتی نماینده دولت در مراحل قانونی است.
مجلس قانون اساسی فعلی کرواسی را در ۲۲ دسامبر ۱۹۹۰ تصویب کرد و تصمیم گرفت در ۲۵ ژوئن ۱۹۹۱ از یوگسلاوی اعلام استقلال کند. تصمیم قانون اساسی در مورد حاکمیت و استقلال جمهوری کرواسی در ۸ اکتبر ۱۹۹۱ به اجرا درآمد.
قانون اساسی از آن زمان تاکنون چندین بار اصلاح شده است.
رویدادهای سال ۱۸۴۸ در اروپا و امپراتوری اتریش تغییرات چشمگیری در جامعه و سیاست کرواسی ایجاد کرد و باعث احیای ملی کرواسی شد که به شدت بر رویدادهای سیاسی و اجتماعی کرواسی تأثیر گذاشت و به طور قابل توجهی شکل گرفت. در آن زمان، سابور و بان جوزیپ یلاچیچ از قطع روابط با پادشاهی مجارستان حمایت میکردند و بر ارتباط با دیگر سرزمینهای اسلاوی جنوبی در داخل امپراتوری تاکید داشتند. چندین فرد برجسته سیاسی کرواسی ظهور کردند، مانند آنته استارچویچ، اوژن کواترنیک، فرانجو راچکی و جوزیپ ژوراج استروس مایر. دوره ای از نئومطلق گرایی با سازش اتریش-مجارستان در سال ۱۸۶۷ و اسکان کرواسی-مجارستان دنبال شد که استقلال محدودی را به کرواسی اعطا کرد.
این مقاله با کمک هوش مصنوعی و بر پایهٔ گزارشهای چند رسانهٔ خبری نوشته شده و طبق اصول تحریریهٔ ما توسط سردبیران بررسی میشود. استانداردهای تحریریه · ارسال خبر و تماس
نظرات 0